تبليغاتX
فهمیدن درد داره
این روز ها هزار بار به دنیا


لگد میزنم


تا بیدار شود از خوابم گورش را گم کند لا اقل باران خوابم را نشورد


التماس میکنم به جاده که غرور کوه را نمیبیند از دست مسافرانش



زود جوابم را بده چرا پاییز فصل من شد لای این همه باران


                                                               تگرگ


                                                               و صدای هیچ زنی نیست اینجا در خوابم که نه تو نه هیچ


                                                                    .... نه هیچ


     نمیخوابم که خوابم نبرد کنار تو در خوابم


  یا بهتره بگم :

  نمیخوابم تا خوابت رو نبینم ...


  


+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام آبان 1390ساعت 17:50  توسط مهدخت محمودآبادی  | 




به روزنامه ها نگاه میکنم و دنبال کار میگردم ...


شاید از دوست داشتنت خسته شوم !!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم مهر 1390ساعت 1:36  توسط مهدخت محمودآبادی  | 



هوا که گرم باشه


کوه  رفتن برام سخته ....




+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم خرداد 1390ساعت 13:54  توسط مهدخت محمودآبادی  | 

 

 

 

 

برای مردن وقت لازم است ... یک ... دو ... بمیر

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم فروردین 1390ساعت 17:53  توسط مهدخت محمودآبادی  | 

 

 

 

به مهمای دعوت شد

 

همه ی لباس هایش  را پوشید

 

تکراری بودند

 

 

با کشتی سفر کرد

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم فروردین 1390ساعت 17:49  توسط مهدخت محمودآبادی  | 














+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم اسفند 1389ساعت 2:27  توسط مهدخت محمودآبادی  | 



گره ای  نبود جز  کرواتت 


که بی جهت به گلویم میبستم ...


من به روزی فکر میکنم

که نه شنبه است

نه پنجشنبه 


انقدر ازاد است که در تاریخ نیست 

و انقدر جسور که با هیچ اتفاقی گره نمیخورد


من به روزی فکر میکنم

که نگاهم میسازدتش


 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم بهمن 1389ساعت 1:35  توسط مهدخت محمودآبادی  |